Niektóre osoby nie mogą szybko opuścić budynku albo nie słyszą lub nie rozumieją alarmu. Fire marshal często ma za zadanie dopilnować, żeby o nich nie zapomniano. Ta lekcja uzupełnia ogólną lekcję z kursu Świadomość zagrożenia pożarowego w pracy.
Prawo
- Fire Safety Order wymaga, aby ocena ryzyka pożarowego uwzględniała osoby szczególnie narażone (artykuł 9). Obejmuje to osoby z niepełnosprawnościami.
- Plan ewakuacji musi działać dla wszystkich, którzy mogą być w budynku, także dla odwiedzających.
- W Wielkiej Brytanii Equality Act 2010 (ustawa o równości) wymaga też od pracodawców dokonania racjonalnych dostosowań dla pracowników z niepełnosprawnościami. Dotyczy to także bezpieczeństwa pożarowego.
- Szczegóły podają rządowe wytyczne „Fire safety risk assessment: means of escape for disabled people”.
Kto może potrzebować wsparcia
Wsparcia mogą potrzebować osoby, które:
- poruszają się na wózku inwalidzkim, o lasce lub z balkonikiem albo szybko się męczą;
- są głuche lub niedosłyszące albo niewidome lub niedowidzące;
- mają niepełnosprawność intelektualną, autyzm, zaburzenia psychiczne lub demencję;
- mają chorobę, uraz albo są w ciąży;
- słabo mówią lub czytają po angielsku;
- są odwiedzającymi, klientami lub wykonawcami, którzy nie znają budynku.
Nie zawsze poznasz to po wyglądzie. Nigdy nie zakładaj.
PEEP i GEEP
- PEEP to Personal Emergency Evacuation Plan (indywidualny plan ewakuacji). Opracowuje się go z jedną osobą, która nie może wyjść bez pomocy. Mówi, jak osoba jest ostrzegana, którą drogą idzie, kto jej pomaga, jakiego sprzętu potrzeba i co się dzieje, gdy pomocnika nie ma.
- GEEP to General Emergency Evacuation Plan (ogólny plan ewakuacji) dla odwiedzających, klientów i innych osób, które nie są znane z góry. Określa, jak pracownicy recepcji pytają o potrzeby i jak pomagają fire marshalowie.
PEEP-y są weryfikowane, gdy zmienia się osoba, budynek lub praca. Sprawdza się je podczas ćwiczeń.
Co robi fire marshal
- Dowiaduje się, które osoby w jego obszarze mają PEEP, o ile pracodawca to udostępnia, i kto jest ich pomocnikiem.
- Traktuje te informacje jako poufne. PEEP zawiera dane o zdrowiu. Ujawnia je tylko tak, jak przewiduje plan.
- Na początku zmiany sprawdza, czy jacyś odwiedzający potrzebują pomocy, jeśli to należy do jego roli.
- Pyta osobę, jakiej pomocy chce. Nie podnosi jej ani nie przesuwa jej wózka bez pytania, chyba że grozi natychmiastowe niebezpieczeństwo.
- Mówi wyraźnie i spokojnie, krótkimi zdaniami. Patrzy na osobę, używa prostych słów, a gdy ktoś nie słyszy, pisze lub pokazuje znak.
- Mówi straży pożarnej dokładnie, gdzie jest każda osoba, która nie może wyjść.
Alarmy i sygnały
Zwykły dzwonek może nie obudzić ani nie ostrzec wszystkich. Pracodawcy mogą stosować światła migające, pagery lub poduszki wibrujące, komunikaty głosowe i system opiekunów. Fire marshal powinien wiedzieć, co jest w budynku i kto dostał pager.
Strefy schronienia
Strefa schronienia (refuge) to chroniona przestrzeń, często na podeście schodów lub w przedsionku, gdzie osoba może czekać na pomoc z dala od ognia. Często ma dwukierunkową łączność z punktem kontrolnym.
- Strefa schronienia to część planu. Nie jest miejscem, w którym kogoś się zostawia i zapomina.
- Daje czas, ale nie nieograniczony.
- Straż pożarną trzeba poinformować, kto tam jest i gdzie.
Krzesła ewakuacyjne i pomoce
Niektóre budynki mają krzesła ewakuacyjne lub podobne urządzenia. Są tylko dla przeszkolonych osób. Nieprzeszkolony fire marshal nie nosi ani nie ciągnie osoby po schodach. Ryzyko dla niej i dla ciebie jest zbyt duże.
Windy
Zwykłych wind nie używa się w pożarze. Niektóre budynki mają specjalnie chronioną windę ewakuacyjną. Można z niej korzystać wyłącznie tak, jak mówi plan, i zwykle tylko osoby przeszkolone.
Gdy nie możesz kogoś wyprowadzić
Jeśli nie możesz bezpiecznie pomóc osobie wyjść:
- Zaprowadź ją do najbezpieczniejszego miejsca z planu, takiego jak strefa schronienia lub chroniona klatka schodowa.
- Jeśli to bezpieczne, zostań z nią albo zorganizuj pomocnika, który zostanie, tak jak mówi plan.
- Powiedz straży pożarnej i osobie od sprawdzania obecności natychmiast: kto i gdzie.
- Wyjdź, jeśli zagrożone jest twoje bezpieczeństwo. Nie obiecuj, że pomoc nadejdzie w określonym czasie.
Osoby, które reagują wolno, są niespokojne lub przestraszone
Niektórzy zastygają lub wpadają w panikę. Zachowaj spokój, zwracaj się po imieniu, podawaj jedno polecenie naraz i zostań przy nich. Pozwól psom przewodnikom i psom asystującym zostać przy właścicielach.
Najważniejsze
- Ocena ryzyka i plan muszą obejmować wszystkich, także odwiedzających.
- PEEP jest dla jednej osoby, a GEEP dla odwiedzających i osób nieznanych z góry.
- Pytaj, jakiej pomocy ktoś chce. Nie podnoś i nie przenoś ludzi, jeśli nie masz przeszkolenia ani nie grozi natychmiastowe niebezpieczeństwo.
- Strefy schronienia są częścią planu; powiedz straży pożarnej, kto w nich jest.
- Dane o zdrowiu zachowaj w tajemnicy.