Jedna z lekcji z poważnych analiz przypadków (serious case reviews) jest taka, że różne instytucje miały po kawałku obrazu i nie przekazywały ich sobie. Właściwe przekazywanie informacji może ratować życie.
Niektórzy obawiają się, że prawo ochrony danych im tego zabrania. Nie zabrania.
Wskazówki rządu
Departament Edukacji (Department for Education) publikuje wskazówki dotyczące przekazywania informacji dla osób pracujących z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i opiekunami. Zostały zaktualizowane w 2024 roku, a w Anglii od września 2026 roku mają status wytycznych ustawowych (statutory guidance), gdy wszedł w życie nowy obowiązek wymiany informacji o dzieciach dla niektórych organizacji (sekcja 16LA ustawy Children Act 2004). Sformułowania zmieniają się z czasem, więc sprawdzaj aktualną wersję na gov.uk. Główne przesłania są takie:
- Prawo ochrony danych nie jest przeszkodą w przekazywaniu informacji. UK GDPR, Data Protection Act 2018 i prawo dotyczące praw człowieka tworzą ramy, dzięki którym informacje są przekazywane właściwie. Nie zabraniają przekazywania tego, co jest potrzebne, by chronić dziecko lub dorosłego.
- Mów otwarcie i szczerze. Wyjaśnij osobie, a w stosownych przypadkach także jej rodzinie, co zostanie przekazane, dlaczego i komu, chyba że zagrażałoby to tej osobie lub innym.
- Zasięgnij porady, gdy masz jakiekolwiek wątpliwości. Porozmawiaj z osobą odpowiedzialną za safeguarding. Możesz to zrobić bez podawania danych osoby.
- Zgoda nie zawsze jest potrzebna. Tam, gdzie to możliwe, szanuj życzenia osoby. Możesz mimo to przekazać informacje bez zgody, jeśli jest ku temu dobry powód i jest to zgodne z prawem, na przykład aby chronić dziecko przed krzywdą.
- Stawiaj bezpieczeństwo i dobrostan na pierwszym miejscu. Opieraj decyzję na bezpieczeństwie i dobrostanie tej osoby oraz innych, których sprawa może dotyczyć.
- Informacje mają być niezbędne, proporcjonalne, istotne, adekwatne, dokładne, przekazywane w porę i bezpiecznie. Przekazuj tylko to, co potrzebne, tym, którzy tego potrzebują, i w bezpieczny sposób.
- Zapisz swoją decyzję i jej powody, niezależnie od tego, czy informacje przekazujesz, czy nie.
Te same zasady dotyczą dorosłych. W przypadku dorosłych zdolnych do decydowania ich poglądy i życzenia mają większą wagę. We wszystkich sprawach zapytaj osobę odpowiedzialną za safeguarding.
Kto decyduje?
W większości miejsc pracy ty nie decydujesz, czy przekazywać informacje poza organizację. Przekazujesz swoje obawy osobie odpowiedzialnej za safeguarding, która decyduje, co zostanie przekazane, komu i na jakiej podstawie prawnej. Nie czekaj na zgodę, zanim powiesz osobie odpowiedzialnej za safeguarding. Powiedzenie jej to krok wewnątrz twojej organizacji.
Bezpieczne postępowanie z informacjami
- Przekazuj informacje tylko osobom, które muszą wiedzieć.
- Korzystaj z bezpiecznych kanałów ustalonych przez pracodawcę. Nie wysyłaj szczegółów prywatną pocztą, SMS-em ani przez komunikatory i media społecznościowe.
- Nie rozmawiaj o sprawie tam, gdzie inni mogą słyszeć, np. na korytarzu, w kawiarni lub w pociągu.
- Nie publikuj niczego, co mogłoby pozwolić zidentyfikować dziecko lub dorosłego w trudnej sytuacji.
- Przechowuj dokumenty zamknięte na klucz lub zabezpieczone hasłem. Nie zostawiaj ich na ekranie ani na biurku.
- Nie rób zdjęć dzieciom ani dorosłym w trudnej sytuacji własnym telefonem, chyba że polityka twojej organizacji na to pozwala.
Poufność to nie tajemnica
Nie można obiecać absolutnej poufności, jeśli pojawia się obawa dotycząca safeguardingu. Mów szczerze od początku: „Jeśli powiesz mi coś, co sprawi, że będę się martwić o twoje bezpieczeństwo, będę musiał powiedzieć komuś, kto może pomóc.”
Zgłoszenia do policji i władz lokalnych
Jeśli osoba odpowiedzialna za safeguarding, a w sytuacji nagłej ty, zgłasza sprawę policji lub radzie, przekaż fakty: kto, co, kiedy, gdzie oraz własne słowa osoby. Nie dodawaj domysłów.
Najważniejsze punkty
- UK GDPR i Data Protection Act 2018 nie zabraniają przekazywania informacji, by zapewnić komuś bezpieczeństwo.
- Przekazuj to, co jest niezbędne, proporcjonalne, istotne, dokładne, terminowe i bezpieczne.
- Przekaż swoje obawy osobie odpowiedzialnej za safeguarding. To ona decyduje o szerszym przekazaniu informacji.
- Mów szczerze o poufności i zapisuj decyzje.