Ochrona dorosłych działa inaczej niż ochrona dzieci. Dorosły ma prawo do własnych wyborów, nawet takich, które inni uważają za nierozsądne. Naszym zadaniem jest chronić go przed przemocą i zaniedbaniem, szanując to prawo.
Care Act 2014, sekcja 42
Władze lokalne muszą wszcząć postępowanie wyjaśniające albo zlecić je komuś innemu, gdy mają uzasadniony powód sądzić, że dorosły w ich okolicy:
- ma potrzeby w zakresie opieki i wsparcia (niezależnie od tego, czy władze je zaspokajają);
- doświadcza przemocy lub zaniedbania albo jest na nie narażony; oraz
- nie potrafi się przed nimi chronić z powodu tych potrzeb.
Muszą być spełnione wszystkie trzy warunki. Wytyczne ustawowe (Care and Support Statutory Guidance, rozdział 14) mówią, co władze robią dalej. Mówią też, że obawę należy zgłosić bez względu na wiek osoby i miejsce, a to władze decydują, czy obowiązek z sekcji 42 ma zastosowanie.
Sześć zasad
- Empowerment (upodmiotowienie): ludzie są wspierani i zachęcani do podejmowania własnych decyzji oraz wyrażania świadomej zgody.
- Prevention (zapobieganie): lepiej działać, zanim dojdzie do krzywdy.
- Proportionality (proporcjonalność): najmniej inwazyjna reakcja, jaka odpowiada ryzyku.
- Protection (ochrona): wsparcie i reprezentacja dla osób w największej potrzebie.
- Partnership (partnerstwo): lokalne rozwiązania dzięki współpracy służb ze społecznościami.
- Accountability (odpowiedzialność): otwartość i jasność co do tego, co się robi i dlaczego.
Making Safeguarding Personal oznacza pytanie osoby, jakiego rezultatu chce, i włączanie jej w proces, zamiast robienia czegoś wobec niej.
Rodzaje krzywdzenia i zaniedbania dorosłych
Care and Support Statutory Guidance wymienia między innymi:
- przemoc fizyczną, seksualną i psychiczną;
- przemoc finansową lub materialną, taką jak kradzież, oszustwo, wyłudzenia oraz naciski w sprawie testamentów lub majątku;
- przemoc domową, w tym przymus i kontrolę (coercive control) oraz tak zwaną przemoc w imię honoru;
- nowoczesne niewolnictwo (modern slavery);
- przemoc dyskryminacyjną;
- przemoc instytucjonalną, taką jak zła praktyka opieki w domu opieki lub szpitalu;
- zaniedbanie i zaniechanie;
- zaniedbywanie samego siebie (self-neglect), w tym zbieractwo oraz odmowa podstawowej opieki lub jedzenia.
Zaniedbywanie samego siebie
Osoba, która zaniedbuje własne zdrowie, dom lub higienę, może być w trudnej sytuacji. Nie oceniaj. Zgłoś swoją obawę osobie odpowiedzialnej za safeguarding. Dorosły zdolny do decydowania może odmówić pomocy, ale ta osoba nadal może poprosić o poradę, a władze lokalne mogą się włączyć.
Mental Capacity Act 2005
Ustawa ma pięć zasad:
- Zakładaj, że osoba ma zdolność do decydowania, dopóki nie wykazano, że jej nie ma.
- Nie uznawaj, że osoba nie może decydować, dopóki nie zawiodły wszystkie praktycznie możliwe kroki, by pomóc jej zdecydować.
- Osoba nie traci zdolności do decydowania tylko dlatego, że podejmuje nierozsądną decyzję.
- Wszystko, co robi się dla osoby bez tej zdolności, musi leżeć w jej najlepszym interesie (best interests).
- Wybieraj opcję najmniej ograniczającą jej prawa i swobodę.
Zdolność do decydowania jest związana z konkretną decyzją i chwilą. Ktoś może umieć zdecydować, co zjeść, ale nie, jak zarządzać dużą sumą pieniędzy. Pracownicy nie oceniają samodzielnie zdolności do ważnych decyzji. Powiedz osobie odpowiedzialnej za safeguarding, jeśli wątpisz, że osoba rozumie wybór lub potrafi go rozważyć.
Safeguarding Adults Boards i przeglądy
W każdym obszarze władz lokalnych działa Safeguarding Adults Board (SAB), czyli lokalna rada ds. ochrony dorosłych (sekcja 43). Musi zorganizować Safeguarding Adults Review (SAR), czyli przegląd po poważnym zdarzeniu (sekcja 44), w niektórych przypadkach, gdy dorosły z potrzebami opieki umiera lub doznaje poważnej krzywdy i podejrzewa się przemoc lub zaniedbanie. Pracownicy mogą być poproszeni o pomoc w przeglądzie. Przeglądy służą nauce, a nie szukaniu winnych.
Najważniejsze
- Sekcja 42 dotyczy dorosłych z potrzebami w zakresie opieki i wsparcia, którzy z ich powodu nie potrafią się chronić.
- Stosuj sześć zasad i pytaj osobę, czego chce.
- Zakładaj zdolność do decydowania. Nierozsądny wybór nie dowodzi jej braku.
- Zaniedbywanie samego siebie to sprawa safeguardingu. Zgłoś je.