Żywność opakowana
Żywność zapakowana, zanim trafi do sprzedaży, musi mieć etykietę. W przypadku alergenów obowiązują takie zasady:
- etykieta zawiera pełny wykaz składników z nagłówkiem „Ingredients” (składniki);
- każdy alergen spośród 14 jest wyróżniony za każdym razem, gdy się pojawia, inną czcionką, rozmiarem, stylem lub kolorem tła. Często stosuje się pogrubienie. Wyróżnić trzeba tylko słowo oznaczające alergen, na przykład „odtłuszczone mleko w proszku”.
Żywność pakowana do bezpośredniej sprzedaży (PPDS)
Żywność PPDS (prepacked for direct sale) jest pakowana przez tę samą firmę, zanim klient ją zamówi, w tym samym lokalu lub na tym samym terenie (albo na ruchomym lub tymczasowym stoisku). Opakowanie całkowicie otacza produkt, a zawartości nie da się zmienić bez otwarcia lub naruszenia opakowania.
Przykłady: kanapka zrobiona rano i sprzedawana z lodówki, zapakowana sałatka, pasztecik w torebce, pudełko ciastek upieczonych wcześniej tego dnia.
To nie jest PPDS:
- żywność zapakowana po złożeniu zamówienia przez klienta, na przykład kanapka zrobiona na zamówienie i zawinięta;
- żywność w opakowaniu, które klient może otworzyć bez naruszenia go, lub bez opakowania;
- żywność sprzedawana telefonicznie, przez internet lub wysyłkowo: pełna zasada dotycząca etykiety jej nie obejmuje, ale informację o alergenach nadal trzeba podać przed zakupem i przy dostawie.
Zmiana od 1 października 2021
Przed tą datą żywność PPDS traktowano jak nieopakowaną, a informację o alergenach można było przekazać w rozmowie. Po śmierci Natashy Ednan-Laperouse w 2016 roku z powodu reakcji alergicznej na bagietkę prawo się zmieniło. Przepisy, często nazywane Natasha's Law (prawem Natashy), obowiązują we wszystkich czterech częściach Wielkiej Brytanii od 1 października 2021. Żywność PPDS musi teraz mieć etykietę z:
- nazwą produktu oraz
- pełnym wykazem składników z wyróżnionymi alergenami.
Etykieta musi znajdować się na opakowaniu. Tabliczka na półce nie wystarczy.
Ostrzeżenia o możliwej obecności alergenów (PAL)
Zapisy typu „może zawierać” lub „produkowane w zakładzie, w którym przetwarza się” nazywa się precautionary allergen labelling (PAL), czyli ostrzeżeniami na wszelki wypadek. Prawo ich nie wymaga i nie ma ustawowej listy sformułowań.
Wytyczne FSA mówią, że PAL należy stosować dopiero po ocenie ryzyka, która wykaże, że dobre środki kontroli, takie jak oddzielenie i czyszczenie, nie pozwalają uniknąć zanieczyszczenia krzyżowego. Takie ostrzeżenie powinno:
- wskazywać konkretny alergen (na przykład „może zawierać orzeszki ziemne”);
- nie służyć jako parasol dla źle prowadzonej kuchni;
- nie pojawiać się obok oświadczenia „wolne od” dotyczącego tego samego alergenu.
PAL nie zastępuje wykazu składników. Jeśli alergen jest składnikiem, trzeba go zadeklarować jako składnik.
„Wolne od” i bezglutenowe
- Oświadczenie „bezglutenowy” oznacza nie więcej niż 20 mg/kg glutenu w żywności sprzedawanej konsumentowi. „Bardzo niska zawartość glutenu” oznacza nie więcej niż 100 mg/kg i dotyczy tylko żywności ze zbożami specjalnie przetworzonymi w celu zmniejszenia zawartości glutenu.
- Oświadczenie „wolne od” dowolnego alergenu to obietnica. Składaj ją tylko wtedy, gdy kontrolowane są wszystkie etapy: składniki, przechowywanie, przygotowanie i gotowanie.
- Jeśli w kuchni używa się mąki pszennej i nie da się zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu przez oddzielenie w czasie i przestrzeni, nie deklaruj, że danie jest bezglutenowe ani bezpszenne.
- Danie wegańskie nadal może zawierać ślady jaj, mleka, ryb lub skorupiaków z kuchni. Mów jasno o tym ryzyku.
Najważniejsze
- Od 1 października 2021 żywność PPDS wymaga na opakowaniu nazwy produktu i pełnego wykazu składników z wyróżnionymi alergenami.
- Żywność zapakowana po przyjęciu zamówienia nie jest PPDS.
- „Może zawierać” jest dobrowolne i dotyczy tylko ryzyka, którego po ocenie ryzyka nie da się uniknąć.
- Bezglutenowy oznacza 20 mg/kg lub mniej. Oświadczenia „wolne od” składaj tylko wtedy, gdy potrafisz je kontrolować.