Kto pracuje z żywnością, może przenosić zarazki na innych ludzi, nawet o tym nie wiedząc. Dlatego niemiecka ustawa o ochronie przed zakażeniami (Infektionsschutzgesetz, IfSG) określa, kto i w jakich okolicznościach nie może pracować oraz jak pracownicy mają być o tym pouczani. W tym kursie poznasz te zasady prostym językiem.
Dwa pouczenia, dwie różne instytucje
Ustawa przewiduje dwa różne pouczenia. Łatwo je pomylić.
- Pouczenie wstępne (Erstbelehrung) według § 43 ust. 1 IfSG. Dotyczy czasu przed pierwszą pracą. Pouczenia udziela Gesundheitsamt (lokalny urząd zdrowia publicznego) lub lekarz przez niego upoważniony, który wystawia zaświadczenie. W dniu rozpoczęcia pracy zaświadczenie nie może być starsze niż trzy miesiące. Potem pozostaje ważne, także gdy zmieniasz pracodawcę. Dodatkowo oświadczasz w formie tekstowej, że nie są ci znane żadne okoliczności uzasadniające zakaz wykonywania pracy.
- Pouczenie okresowe (Folgebelehrung) według § 43 ust. 4 IfSG. Należy do pracodawcy. Poucza on pracowników po podjęciu pracy, a potem co dwa lata. Musi udokumentować udział w pouczeniu.
Ten kurs dotyczy drugiego pouczenia. Nie zastępuje pouczenia wstępnego w Gesundheitsamt. Kto nie ma jeszcze pouczenia wstępnego, musi je uzyskać tam, zanim zacznie pracę.
Kogo dotyczy pouczenie okresowe?
Decyduje wykonywana czynność, a nie zawód. Pouczenie okresowe dotyczy osób, które wykonują czynności określone w § 42 ust. 1 IfSG. Są to na przykład:
- pracownicy, którzy wytwarzają, przygotowują lub wprowadzają do obrotu określone środki spożywcze i mają z nimi kontakt,
- pracownicy w kuchniach restauracji i w placówkach żywienia zbiorowego, na przykład w stołówkach, przedszkolach lub domach opieki,
- osoby, które dotykają przedmiotów użytku takich jak naczynia, sztućce czy narzędzia pracy w taki sposób, że zarazki mogłyby trafić do żywności. Należy do nich także personel zmywaka.
Ustawa wyłącza prywatną sferę domową. Kto gotuje w domu dla rodziny, nie podlega tym przepisom.
O czym pracodawca musi pouczyć
Według tekstu ustawy pracodawca musi pouczyć o dwóch rzeczach:
- o zakazach wykonywania pracy z § 42 ust. 1 IfSG oraz
- o twoim obowiązku niezwłocznego zgłoszenia przeszkód (§ 43 ust. 2 IfSG).
Tekst ustawy nie narzuca żadnej szczególnej formy. Udział trzeba udokumentować, zwykle podaje się datę, treść i podpis. Zazwyczaj omawia się też objawy chorób i zasady higieny, bo pomagają przestrzegać zakazów. Ten kurs obejmuje wszystkie te tematy.
Kto ponosi odpowiedzialność?
Obowiązek pouczenia okresowego spoczywa na pracodawcy. To on poucza, dokumentuje i przechowuje dowód. Może powierzyć przeprowadzenie pouczenia odpowiednim osobom, na przykład pełnomocnikowi do spraw higieny, ale odpowiedzialność pozostaje przy nim. Osoby prowadzące działalność na własny rachunek, które same pracują z żywnością, muszą spełniać te obowiązki wobec siebie (§ 43 ust. 6 IfSG).
Ty jako pracownik masz własny obowiązek: jeśli pojawi się u ciebie przeszkoda, musisz o tym niezwłocznie powiadomić pracodawcę.
Czym jest ten kurs
Kurs i test są bezpłatne. Po zdanym teście możesz kupić certyfikat ukończenia kursu. Pokazuje on, że ten kurs został ukończony. Nie jest regulowaną kwalifikacją ani zaświadczeniem z Gesundheitsamt. Kurs sam w sobie nie jest pouczeniem okresowym w twojej firmie. To pracodawca decyduje, czy wykorzysta go jako pouczenie okresowe lub jego część. Wtedy sam dokumentuje twój udział.