Manual Handling Operations Regulations 1992 ustalają jasną kolejność działań. Pracodawca musi przechodzić ją krok po kroku.
Krok 1: Unikaj
Pracodawca musi unikać niebezpiecznego ręcznego przenoszenia, w rozsądnie wykonalnym zakresie. Najpierw trzeba zapytać, czy ładunek w ogóle trzeba przenosić.
- Czy pracę można wykonać tam, gdzie przedmiot już jest?
- Czy towar można dostarczyć prosto na miejsce użycia?
- Czy proces można zmienić tak, żeby nikt nie musiał podnosić?
Jeśli ładunek musi być przeniesiony, czy pracę można zautomatyzować lub zmechanizować? Przykłady to przenośnik, zsuwnia, elektryczny wózek paletowy, wciągnik lub wózek widłowy. Najlepszy moment na decyzję to projektowanie miejsca pracy lub systemu. Nowy sprzęt nie może wprowadzać nowego ryzyka, a pracownicy, którzy go używają, muszą być przeszkoleni.
Krok 2: Oceń
Jeśli niebezpiecznego przenoszenia nie da się uniknąć, pracodawca musi ocenić ryzyko urazu. Ocena obejmuje zadanie, ładunek, środowisko pracy, możliwości danej osoby i inne czynniki (lekcja 4). Uwzględnia też używane pomoce, organizację pracy oraz tempo, częstotliwość i czas jej trwania.
Warto włączyć pracowników. Znają pracę z pierwszej ręki i często mają praktyczne pomysły.
Pracodawca powinien zapisać istotne ustalenia, ze szczególnym naciskiem na środki kontroli. Pracodawca zatrudniający mniej niż pięć osób nie musi niczego zapisywać, ale nadal jest to pomocne. Ocenę trzeba przeglądać, gdy coś się zmienia, na przykład pojawia się nowy ładunek, sprzęt lub układ, albo po urazie.
Krok 3: Zmniejsz
Pracodawca musi zmniejszyć ryzyko urazu do możliwie najniższego poziomu w rozsądnie wykonalnym zakresie. Typowe działania to:
- zmniejszenie rozmiaru i masy ładunku, ułatwienie chwytu lub zwiększenie stabilności;
- zapewnienie wózków, wciągników, podnośników i innych pomocy do podnoszenia;
- zmiana układu, tak aby ciężkie rzeczy leżały między wysokością knykci a łokci;
- ograniczenie skręcania tułowia, schylania się i długich dystansów noszenia;
- przerwy i zmiana rodzaju pracy, żeby zmęczone mięśnie mogły odpocząć;
- praca we dwie lub więcej osób, według planu;
- prośba do dostawców o mniejsze opakowania lub ładunki z uchwytami.
„W rozsądnie wykonalnym zakresie”
To sformułowanie oznacza zestawienie poziomu ryzyka z pieniędzmi, czasem i wysiłkiem potrzebnymi na jego kontrolę. Pracodawca nie musi działać, jeśli koszt byłby rażąco nieproporcjonalny do ryzyka. To nie jest wymówka, by nic nie robić z poważnym ryzykiem.
Szkolenie nie jest pierwszą odpowiedzią
HSE podkreśla, że same informacje i szkolenie nie zapewnią bezpiecznego przenoszenia. Pierwszym celem jest zawsze zaprojektowanie pracy tak bezpiecznie, jak jest to rozsądnie wykonalne. Szkolenie pomaga, gdy zadania nie da się uniknąć, a ryzyko zostało już zmniejszone. Nie zastąpi braku mechanicznych pomocy, źle zaprojektowanego zadania, nieodpowiedniego ładunku ani nieodpowiedniego miejsca pracy.
Najważniejsze punkty
- Kolejność to unikaj, oceń, zmniejsz.
- Unikanie oznacza nieprzenoszenie ładunku albo powierzenie tego maszynie.
- Ocena musi obejmować przenoszenie, którego nie da się uniknąć, i trzeba ją przeglądać.
- Zmniejszanie ryzyka to zmiana zadania, ładunku, miejsca i sprzętu, a nie tylko nauka techniki.
- Szkolenie wspiera te kroki. Nie zastępuje ich.