Ludzie to jedna z najczęstszych dróg, którymi zakażenie trafia do żywności. Możesz przenieść bakterie i wirusy z rąk, ubrania, włosów i ran, nawet jeśli czujesz się dobrze. Dlatego higiena osobista należy do najważniejszych podstaw. Zasady znajdują się w załączniku II, rozdziale VIII rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i są wyjaśnione w wytycznych Livsmedelsverket.
Ręce
Ręce to to, co najczęściej zakaża żywność. Myj ręce mydłem i wodą we wszystkich tych sytuacjach:
- zanim zaczniesz pracę i po powrocie z przerwy
- po wizycie w toalecie
- po kontakcie z surowym mięsem, surową rybą, jajami, ziemią lub nieobranymi warzywami
- po dotykaniu odpadów, sprzątaniu lub dotykaniu brudnych powierzchni
- po kontakcie z pieniędzmi lub kartami, zanim dotkniesz niepakowanej żywności
- po wydmuchaniu nosa, kaszlu, paleniu papierosów lub używaniu snusa
- przy przechodzeniu z jednej czynności do drugiej
Powinna być umywalka z ciepłą i zimną wodą, mydło oraz higieniczny sposób osuszania rąk, na przykład ręczniki papierowe. Umywalka musi być dostępna, więc nie stawiaj w niej naczyń ani jedzenia.
Rękawiczki nie zastępują mycia rąk
Rękawiczki jednorazowe są uzupełnieniem dobrej higieny rąk, a nie jej zamiennikiem. Rękawiczki mogą dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Zbyt rzadko się je zmienia, a w środku jest ciepło i wilgotno, co sprzyja bakteriom. Dlatego zmieniaj rękawiczki między każdą czynnością, po kontakcie z surową żywnością, po przerwach i gdy się uszkodzą. Rękawiczki muszą być przeznaczone do kontaktu z żywnością.
Ubranie, włosy i biżuteria
- Noś czyste i odpowiednie ubranie robocze. Przy pracy z niepakowaną żywnością zwykle potrzebna jest odzież ochronna.
- Przebieraj się w miejscu, gdzie ubranie się nie zabrudzi. Przechowuj ubranie robocze oddzielnie od prywatnego.
- Nie wychodź w odzieży ochronnej, żeby zapalić albo usiąść na ziemi, i nie wracaj w niej od razu do kuchni.
- Trzymaj włosy upięte albo noś osłonę na włosy. Włos rzadko stanowi zagrożenie mikrobiologiczne, ale żywność może stać się niesmaczna i zostać uznana za nieprzydatną do spożycia.
- Biżuteria i zegarki na dłoniach i przedramionach utrudniają dokładne umycie rąk i mogą wpaść do jedzenia. Zdejmuj je przy pracy z niepakowaną żywnością. Luźne kolczyki też mogą wypaść.
- Palenie i snus nie mają miejsca tam, gdzie obsługuje się niepakowaną żywność.
Choroba i rany
Jako osoba pracująca z żywnością ponosisz własną odpowiedzialność. Zgodnie z rozdziałem VIII, punkt 2, osoba będąca nosicielem zakażenia, które może przenosić się przez żywność, nie może obsługiwać żywności ani przebywać tam, gdzie się ją obsługuje, jeśli istnieje ryzyko rozprzestrzenienia zakażenia. Od razu powiedz przełożonemu, jeśli masz objawy, na przykład:
- biegunkę lub wymioty
- zakażone rany lub infekcje skóry
Rany muszą być zakryte, tak aby nic nie mogło się dostać do jedzenia. Firma powinna mieć procedurę zgłaszania choroby i tego, co dzieje się dalej, na przykład przeniesienia cię do innej pracy, która nie wiąże się z niepakowaną żywnością.
Choroba żołądkowa w rodzinie także może być ryzykiem. Livsmedelsverket opisuje duży wybuch zakażenia norowirusem, którego przyczyną był tort „prinsesstårta”. Zrobił go pracownik, którego dzieci były w domu chore na norowirusa. Dlatego powiadom przełożonego również wtedy, gdy ktoś z twojego gospodarstwa domowego ma chorobę żołądkową.
Prawo nie określa dokładnego czasu, jak długo trzeba zostać w domu. Powszechne zalecenie służb ochrony przed chorobami zakaźnymi regionów i wielu gmin to odczekać 48 godzin od ostatniego objawu, zanim zacznie się obsługiwać niepakowaną żywność. Obowiązuje wewnętrzna procedura firmy.
Toalety i goście
Toaleta dla personelu nie może mieć bezpośredniego połączenia z pomieszczeniami, w których obsługuje się żywność. Zasady higieny osobistej dotyczą wszystkich, którzy znajdują się w kuchni, także rzemieślników, kierowców i gości. Zasady nie muszą być spisane, ale każdy musi wiedzieć, co obowiązuje.