Praca w pojedynkę pasuje do jednych osób i zadań bardziej niż do innych. Pracodawca musi zapytać, czy dana osoba nadaje się do zadania. Musi też zbadać, jak izolacja wpływa na psychikę.
Choroby i schorzenia
Czy osoba ze schorzeniem może pracować w pojedynkę? Odpowiedź HSE: to zależy. Pracodawca powinien w razie potrzeby zasięgnąć porady lekarskiej. Ocena musi uwzględniać zarówno zwykłą pracę, jak i dające się przewidzieć sytuacje awaryjne, które mogą nałożyć na osobę dodatkowe obciążenie fizyczne lub psychiczne.
Na przykład osoba z padaczką, cukrzycą, chorobą serca lub problemem z poruszaniem się może pracować w pojedynkę przy odpowiednich ustaleniach. Mogą to być ściślejszy harmonogram zgłoszeń, inne zadanie, system „partnera” albo urządzenie wykrywające upadek. Inne osoby mogą potrzebować zadania niewykonywanego samodzielnie.
Warto pamiętać:
- Schorzenie nie wyklucza automatycznie. Decyzje powinny opierać się na ryzyku, a nie na założeniach.
- Pracodawcy powinni rozmawiać o tym z samą osobą i szanować jej prywatność.
- Na mocy Equality Act 2010 (ustawy o równości) pracodawca może być zobowiązany do wprowadzenia rozsądnych dostosowań dla pracownika z niepełnosprawnością. HSE odwołuje się do tego, gdy osoba pracująca w pojedynkę ma wcześniej występujące zaburzenie zdrowia psychicznego.
- Pracownicy powinni informować pracodawcę o zmianach zdrowia, które mogą wpływać na bezpieczną pracę w pojedynkę, aby można było dostosować ustalenia. Nie muszą ujawniać więcej szczegółów, niż potrzeba.
Osoby młode, w ciąży i nowe w pracy
Ocena ryzyka musi uwzględniać pracowników, którzy mogą być bardziej narażeni. HSE wymienia młodych, kobiety w ciąży, osoby z niepełnosprawnością i praktykantów. Rozporządzenie Management Regulations zawiera też konkretne zasady:
- Przepis 16 wymaga, aby ocena obejmowała ryzyko dla kobiet w ciąży i świeżo po porodzie.
- Przepis 19 dotyczy ochrony młodocianych.
Nowy pracownik lub praktykant może potrzebować towarzystwa na początku, dopóki nie nabierze kompetencji i pewności do samodzielnej pracy.
Stres, zdrowie psychiczne i izolacja
Praca w pojedynkę może zwiększać stres związany z pracą i wpływać na zdrowie psychiczne. Standardy zarządzania stresem HSE (Management Standards) obejmują takie czynniki jak relacje i wsparcie ze strony współpracowników i przełożonych. Gdy ktoś pracuje sam, trudniej je uzyskać.
Jeśli kontakt jest słaby, pracownik może czuć się odcięty, odizolowany lub porzucony. Może to wpływać na wyniki i dobrostan.
HSE radzi pracodawcom:
- ustalić, jak utrzymywać kontakt, z regularnymi spotkaniami i okazjami do zgłaszania wątpliwości;
- włączać osoby pracujące w pojedynkę do wydarzeń towarzyskich, informacji zespołowych i konsultacji o zmianach;
- zadbać, by były objęte wymaganymi szkoleniami;
- wprowadzić procedury bezpośredniego kontaktu między pracownikiem a przełożonym;
- wiedzieć, co jest normalne dla każdej osoby, i wcześnie zauważać oznaki zmiany.
Jeśli praca powoduje problem zdrowotny albo pogarsza istniejący, pracodawca ma prawny obowiązek pomóc. Jeśli wykryto ryzyko dla zdrowia psychicznego, pracodawca musi je usunąć lub ograniczyć w rozsądnym zakresie.
Oznaki, na które warto zwracać uwagę
Pracownicy i przełożeni mogą szukać takich oznak:
- zmęczenie, słaby sen lub zmiany nastroju;
- wycofanie lub mniej kontaktu ze współpracownikami;
- więcej błędów lub pominięte zgłoszenia;
- pracownik, który przestał zgłaszać wątpliwości.
Zmęczenie i długie godziny
Długie, niewygodne godziny pracy, długie siedzenie, nieregularne posiłki i mało odpoczynku mogą prowadzić do zmęczenia, stresu i problemów fizycznych. HSE wskazuje, że pracodawcy powinni regularnie monitorować zdrowie kierowców pracujących samotnie i dostosowywać pracę do indywidualnych potrzeb.
Język
Jeśli pierwszym językiem pracownika nie jest angielski, pracodawca musi zadbać, by osoba otrzymała i zrozumiała potrzebne informacje, instruktaż i szkolenie. Powinien też zapewnić jasną komunikację, zwłaszcza w nagłym wypadku.
Zabierz głos
Pracownicy, którzy czują się odizolowani, niezdrowi lub niebezpiecznie, powinni porozmawiać z przełożonym, kierownikiem lub przedstawicielem ds. bezpieczeństwa. Prośba o pomoc to sposób, by nadal bezpiecznie pracować w pojedynkę.