Ważne jest, by wiedzieć, co możesz zrobić. Równie ważne jest, by wiedzieć, czego robić nie należy, i kto odpowiada za resztę.
Działanie w granicach przeszkolenia
Jeśli nie masz przeszkolenia ratownika, nadal możesz pomóc. Robisz proste rzeczy: sprawdzasz zagrożenie, dzwonisz pod 999, dbasz o bezpieczeństwo i ciepło osoby, uciskasz krwawiącą ranę, schładzasz oparzenie, rozpoczynasz RKO, gdy ktoś nie oddycha, i używasz AED, gdy jest pod ręką. Te kroki nie wymagają kwalifikacji.
Nie należy:
- podejmować leczenia, którego się nie nauczono,
- przemieszczać osoby z poważnym urazem, chyba że grozi jej bezpośrednie niebezpieczeństwo,
- podawać tabletek ani innych leków,
- podawać jedzenia ani picia osobie poważnie chorej lub rannej,
- opóźniać telefonu pod 999 z powodu niepewności.
Gdy przybędzie przeszkolony ratownik lub osoba wyznaczona, powiedz, co zostało zauważone i zrobione, i pozwól jej przejąć opiekę.
Zgoda i prywatność
Zapytaj osobę przytomną, czy chce twojej pomocy. Jeśli odmawia, uszanuj to, chyba że jest w niebezpieczeństwie i musisz zadzwonić pod 999. Osoba, która nie reaguje, nie może się wypowiedzieć. Pomóż jej na tyle, na ile pozwalają twoje proste umiejętności, i zadzwoń pod 999.
Informacje o zdrowiu współpracownika są prywatne. Nie rozmawiaj o nich, nie udostępniaj zdjęć i nie publikuj w mediach społecznościowych. Mów tylko osobom, które muszą wiedzieć, takim jak ratownik, kierownik i służby ratunkowe.
Zgłaszanie
Zgłoś każde zdarzenie kierownikowi, nawet jeśli wydaje się drobne, i dopilnuj, aby zostało wpisane do książki wypadków. Niektóre poważne urazy, choroby i niebezpieczne zdarzenia pracodawca musi zgłosić do HSE na podstawie RIDDOR, czyli Reporting of Injuries, Diseases and Dangerous Occurrences Regulations 2013 (przepisów o zgłaszaniu urazów, chorób i niebezpiecznych zdarzeń). To obowiązek pracodawcy, nie twój. Twoje zgłoszenie pomaga mu go spełnić.
Po zdarzeniu
Pomaganie w nagłej sytuacji może być trudne emocjonalnie, nawet jeśli wszystko dobrze się skończy. Możesz czuć drżenie, chcieć płakać lub nie móc spać. Te uczucia są normalne. Porozmawiaj z kierownikiem, z pracowniczą służbą medycyny pracy lub programem wsparcia pracowników, jeśli taki jest, albo ze swoim lekarzem rodzinnym (GP).
Czego ten kurs nie robi
Ten kurs:
- nie czyni cię ratownikiem i nie jest kwalifikacją First Aid at Work, Emergency First Aid at Work ani żadną inną kwalifikacją z pierwszej pomocy,
- nie uczy RKO ani pozycji bezpiecznej w praktyce. To wymaga zajęć praktycznych,
- nie spełnia obowiązków prawnych pracodawcy. Nie zastępuje jego oceny potrzeb ani szkoleń.
Co nadal musi zrobić pracodawca
Pracodawca nadal musi:
- przeprowadzić i przeglądać ocenę potrzeb w zakresie pierwszej pomocy,
- zapewnić odpowiedni sprzęt, pomieszczenia i przeszkolone osoby,
- wysłać ratowników na odpowiednie szkolenie praktyczne u firmy szkolącej i dbać o aktualność ich umiejętności,
- poinformować cię, kim są ratownicy i osoby wyznaczone oraz gdzie jest sprzęt,
- przekazać informacje o danym miejscu pracy, na przykład o lokalnych zagrożeniach, procedurze awaryjnej, adresie podawanym pod 999 i ewentualnym AED,
- zapewnić pierwszą pomoc osobom pracującym samotnie i zdalnie, pracującym zmianowo i gościom, jeśli ocena wskazuje taką potrzebę,
- prowadzić rejestry i zgłaszać zdarzenia tam, gdzie wymaga tego prawo.
Pracodawca decyduje, czy ten certyfikat ukończenia kursu jest dla niego przydatny. To nie jest regulowana ani akredytowana kwalifikacja.
Najważniejsze zasady
- Możesz robić proste, ratujące życie rzeczy. Zostań w granicach swojej wiedzy.
- To, czego dowiesz się o zdrowiu współpracownika, zachowaj dla siebie i zgłoś zdarzenie.
- Pracodawca zapewnia ocenę potrzeb, ratowników, sprzęt i szkolenie praktyczne.
- To jest wiedza ogólna, a nie kwalifikacja ratownika.